Zacznę od granicy, bo jest tu najważniejsza. Przychodzę z muzyką, rozmową i obecnością. Wszystko, co medyczne — leczenie, badania, rokowania — prowadzi Wasz zespół leczący i tylko on wypowiada się w tych sprawach.
Prowadzę zajęcia muzyczne, sesje wyciszenia i rozmowę — dla chorego, dla rodzica i dla rodzeństwa. O leczeniu decyduje wyłącznie lekarz prowadzący i zespół leczący, i tak też powinno zostać.
O wszystkim decyduje lekarz prowadzący i zespół leczący. Zajęcia ze mną są dodatkiem, który ma sens wtedy, gdy da się go pogodzić z terminami, badaniami i odpoczynkiem chorego.
Po co w takim razie muzyka
Leczenie zabiera kontrolę nad prawie wszystkim: nad porą dnia, nad ciałem, nad planami. Instrument jest jedną z niewielu rzeczy, o których chory decyduje sam — co zagra, jak głośno, kiedy przestanie. Dziecko na oddziale przestaje na chwilę być „tym z sali czwartej” i staje się kimś, kto właśnie uczy się piosenki.
Doświadczenie
Wiem to z praktyki. Prowadziłem warsztaty grupowe i sesje indywidualne przy łóżkach — na oddziałach onkologicznych i psychiatrycznych, w hospicjach, także przy dzieciach i dorosłych, którym zostało niewiele czasu. Osiem lat tej pracy opisałem w książce.
Że w takim miejscu każdy fałsz słychać natychmiast. Osoba w trudnej sytuacji wyczuwa nieszczerość w pierwszej minucie i po prostu się zamyka — a drugą szansę dostaje się rzadko.
Nauczyłem się tam też czegoś prostszego: że ludzie w chorobie najczęściej chcą być traktowani normalnie. Bez specjalnego głosu i bez min.
Na oddziałach pracowałem i pracuję jako wolontariusz — te zajęcia były bezpłatne dla pacjentów i placówek.
Odpłatne są spotkania w gabinecie i online, a także sesje w domu pacjenta, jeśli rodzina sobie tego życzy.
Więcej o tej pracy: strona o mnie.
Trzy różne potrzeby
Choroba jednej osoby zmienia całą rodzinę. Każde z tych miejsc przy stole potrzebuje czegoś innego, więc rozdzielam je osobno.
Zajęcia muzyczne dopasowane do tego, ile dziecko ma tego dnia siły — czasem to pełna godzina, czasem dziesięć minut i jedna piosenka. Długość wyznacza ten dzień.
Gra się także leżąc i jedną ręką. Instrument dobieram do możliwości dziecka.
Rodzic w trakcie leczenia dziecka zwykle trzyma wszystko: terminy, dokumenty, rozmowy z lekarzami, resztę rodziny i pracę. I najczęściej zostaje z tym sam: przy dziecku trzeba być mocnym, a bliskim szkoda dokładać ciężaru.
Rozmowa ze mną jest miejscem, gdzie można odłożyć bycie mocnym. Można też przyjść na sesję wyciszenia i przez godzinę milczeć.
Zdrowe rodzeństwo bywa w tej sytuacji najbardziej samo. Uwaga rodziców z konieczności idzie w jedną stronę, a dziecko obok często samo z siebie przestaje prosić o cokolwiek.
Dla niego zajęcia muzyczne bywają jedyną rzeczą w tygodniu, która jest wyłącznie jego.
Z oddziału
Nagranie z oddziału onkologii dziecięcej: piosenka w wykonaniu dziesięcioletniej pacjentki, opublikowana za zgodą rodziny.
Reportaż telewizyjny o tej pracy oraz materiał Polskiego Radia Czwórka znajdą Państwo na stronie głównej i na stronie dla rodziców.
Zdrowie psychiczne
Tu granica jest jeszcze ostrzejsza niż przy chorobie somatycznej i chcę ją postawić bardzo wyraźnie.
Psychoterapia, diagnoza i leki są w rękach psychoterapeuty, psychologa i lekarza prowadzącego — o tych sprawach rozmawia się wyłącznie z nimi.
Przy ostrym kryzysie właściwym adresem jest lekarz, izba przyjęć albo numer alarmowy. Praca ze mną zaczyna się później — gdy bezpośrednie zagrożenie jest już za nami.
Zalecenia zespołu leczącego są dla mnie punktem wyjścia i do nich się dostosowuję. Gdy widzę, że ktoś potrzebuje specjalisty, mówię o tym.
Jak zacząć
Dwadzieścia minut przez telefon. Opowiadają Państwo, co się dzieje, a ja mówię szczerze, czy w tej sytuacji mogę być do czegokolwiek przydatny. Bezpłatnie.
Gdy zajęcia mają się odbywać w trakcie hospitalizacji, pytamy o zgodę lekarza prowadzącego i dostosowujemy się do zasad placówki. Ta zgoda jest warunkiem rozpoczęcia.
Krótkie i bez planu do wyrobienia. Jeśli sił jest tego dnia mało, kończymy po dziesięciu minutach — i to też jest w porządku.
Ile to kosztuje
Zawsze na początek
0 zł
20 minut · telefon lub wideo
W placówce
0 zł
wolontariat · po uzgodnieniu z placówką
Gabinet, dom, online
220 zł
50 minut · dla chorego lub dla rodzica
Rodzinom, dla których to wydatek ponad siły w takim momencie, proponuję ustalenie warunków indywidualnie. Proszę po prostu o tym napisać — wystarczy jedno zdanie.
Gdy sprawa jest pilna. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia — numer alarmowy 112.
Całodobowo i bezpłatnie: Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym — 800 70 2222 · Telefon Zaufania dla Dorosłych — 116 123 · Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży — 116 111.
Dla chorych na nowotwór i ich bliskich (połączenia bezpłatne): Infolinia Onkologiczna Krajowej Sieci Onkologicznej — 800 190 590, całodobowo, siedem dni w tygodniu · Infolinia psychoonkologiczna Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego — 800 080 164, od poniedziałku do piątku w godzinach 18.00–22.00 · Infolinia Polskiej Unii Onkologii — 800 493 494, od poniedziałku do czwartku w godzinach 16.00–19.00.